Może się wydawać, że napisanie biografii to bułka z masłem – wystarczy nazbierać odpowiedni materiał dowodowy – trochę zdjęć, kilka opinii i książka gotowa. I pewnie czegoś ciekawego można by się z takiej publikacji dowiedzieć, ale czy dzięki niej naprawdę poznalibyśmy jej bohatera? A gdyby bohaterów było dwóch?
Chociaż serial, na fali którego wypłynęła książka, odpuściłam sobie jakoś w połowie drugiego sezonu, to jednak w bezpośrednim zestawieniu wygrałby z dziełem Thomasa Maiera. Jedno drugiego zastąpić nie może i oba dzieła są wobec siebie komplementarne, ale gdybyście mieli wybierać między telewizyjną adaptacją, a tą biografią – bierzcie w ciemno serial.
Intrygujący tytuł, ciekawa okładka i wciągający opis – tyle potrzeba, by sięgnąć po książkę. Specjaliści od marketingu dobrze o tym wiedzą i bezwzględnie wykorzystują. Ale czy Państwowy Instytut Wydawniczy mógłby uciekać się do takich sztuczek? Opium nie jest kolejnym produktem do sprzedaży. To jest Literatura.
W każdej szkole powinni uczyć o historii myśli ekonomicznej, aby wszyscy rozumieli podstawowe mechanizmy działania gospodarki. Dzięki temu mniej byłoby powyborczych rozczarowań. Ludzie wiedzieliby, której kiełbasy wyborczej nie dostaniemy na talerzu, bo zwyczajnie rzeźnik nie będzie w stanie czegoś takiego uklepać. Mniej byłoby zdziwienia, co to jest ten kryzys, skąd się wziął i kiedy sobie pójdzie.
