Dobra książka powinna pozostawiać w czytelniku ślad, edukować go i kształtować jego światopogląd. Niewątpliwie twórczość Elżbiety Cherezińskiej ugruntowała we mnie pewną postawę wobec popularnej literatury historycznej. Ale czy dlatego, że jej pisarstwo jest tak wartościowe?
Całkiem przypadkowo sięgnęłam po książkę zupełnie genialną. Na przepastnych półkach ze starymi książkami czekał na mnie prawdziwy książę, zupełnie jak z bajki. Niczym prawdziwy rycerz na białym koniu i w czarnej obwolucie podbił moje serce i uwolnił z wysokiej wieży przeciętnych czytadeł.
Oczekiwałam czegoś na poziomie serii Odrodzone Królestwo. Wciągającej fabuły, spektakularnego mariażu historii z literacką fikcją. I mariaż był, ale nie tak mistrzowski, jakbym sobie tego życzyła – Gra w kości nie od razu chwyciła mnie za serce. Będę ją wspominać raczej jako przelotny romans niż płomienną miłość, ale mam nadzieję, że dzięki mnie stanie się lepszą książką…
Wciągająca historia niesłusznie skazanego człowieka, który mimo przeciwności losu powraca, by zemścić się na swoich oprawcach. Historia o nadziei wyzwolenia narodu spod jarzma rzymskiego imperium. Powieść o wyborze między cichym i spokojnym a wytwornym i pełnym zaszczytów życiem. I to wszystko w czasach chrystusowych.
